|
ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ Online |
|
Έχουμε 10 επισκέπτες online |
|
ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ |
Ιανουάριος
Δεκέμβριος
Νοέμβριος
Οκτώβριος
|
33768
31136
35038
38518
|
|
|
ΤΗΛ:
6972766711
6976883814
6947729300
e-mail:
Αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε
Η οποιαδήποτε αναδημοσίευση χωρίς σχετική άδεια ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ σύμφωνα με το νόμο
|
|
|
|
|
|
Η συνδρομή του σχολείου στην αθλητική-κοινωνική αγωγή |
|
|
|
Γράφει ο: artasport.gr
|
|
27.01.12 |
 Η σχέση και η συνδρομή του σχολείου στον αθλητισμό κάθε περιοχής είναι το θέμα που μας αναλύει σήμερα ο Χρυσόστομος Κακαριάρης μόνιμος συνεργάτης του artasport.gr.
"H χειραγώγιση των μαθητών, ο διάλογος και η καθοδήγηση των εκπαιδευτικών με τους μαθητές, η συμβολή του σχολείου στο αθλητικό γίγνεσθαι και η ικανοποίηση των μαθητών" είναι μέρος του θέματος που αξίζει να διαβάσετε προσεκτικά
Η συνδρομή του σχολείου στην αθλητική κοινωνική αγωγή
Είναι γνωστό ότι το σχολείο χειραγωγεί τους μαθητές σε ρόλο τέτοιο, που να βιώνουν μόνιμα ένα αυταρχικό περιβάλλον, το οποίο εξαίρει την ανταγωνιστικότητα και την διάκριση ως τον κατεξοχήν στόχο. Η εμμονή στη βαθμοθηρία και η διαρκής προβολή των ‘αριστούχων’ δημιουργεί συνθήκες απαξίωσης της ελεύθερης σκέψης και έκφρασης στην γυμνασιακή και λυκειακή περίοδο , αλλά προ πάντων δραματική έλλειψη ελεύθερου χρόνου για ουσιαστικές πρωτοβουλίες.
Η διστακτική προσπάθεια μιας μερίδας μαθητών να προτείνουν κάτι εναλλακτικό που να εκφράζει και τη δική τους επιθυμία, προσκρούει πολλές φορές στην άρνηση και την απόρριψη των εκπαιδευτικών.
Το σχολείο ως θεσμός με κοινωνικό χαρακτήρα που επιδρά ή ακόμα διαμορφώνει την προσωπικότητα του νέου ανθρώπου όφειλε να μην περιορίζεται αποκλειστικά στην προκαθορισμένη γνώση, αλλά να αφουγκράζεται επίσης και τον σφυγμό των μαθητών και μαθητριών.
Σύμφωνα με κάποιες καταγεγραμμένες μαρτυρίες τους, οι οποίες αντιπροσωπεύουν, θα έλεγε κανείς, το σύνολο της μαθητικής κοινότητας όχι μόνο στην Ελλάδα και σε πολλές άλλες χώρες, αποδεικνύεται η αδυναμία του εκπαιδευτικού συστήματος να ανταποκριθεί στις προσδοκίες τους. Αναμφισβήτητα λείπει τόσο ο διάλογος ανάμεσα σε μαθητές και εκπαιδευτικούς, αλλά και η εμπεριστατωμένη καθοδήγηση των δεύτερων προκειμένου να συστήνονται ομάδες εργασίας με ευρύτερο κοινωνικό περιεχόμενο και στόχο.
Η συμβολή του σχολείου και όχι μόνο άλλων εξωσχολικών οργανώσεων όφειλε να δίνει στους νέους τη δυνατότητα ανάληψης πρωτοβουλιών στις οποίες να μπορούν να εκφράζουν με πολιτικο σθένος τις επιθυμίες τους και το αθώο φιλελεύθερο πνεύμα για μια πιο αντιπροσωπευτική λειτουργία της οργανωμένης κοινωνίας που ανήκουν.
Η γενικευμένη αυτή έλλειψη ικανοποίησης από την πλευρά των μαθητών δεν οδήγησε ποτέ σε μια σοβαρή διαμαρτυρία, έχει όμως αντίκτυπο στην ετοιμότητα τους για αντίδραση ή σύμπραξη απέναντι σε διάφορα σύγχρονα κοινωνικά και εθνικά ζητήματα.
Είναι εμφανές ότι οι νέοι στερούνται πρωτοβουλιών ακόμη και στον αθλητισμό, ο οποίος χαρακτηρίζεται από ένα μεγάλο ποσοστό ως το πλέον φιλικό περιβάλλον γι’ αυτούς. Σ’ αυτό το διαδραστικό πεδίο θα έπρεπε οι νέοι μας να διαμορφώσουν τις ιδανικές συνθήκες συνύπαρξης με φιλελεύθερο πνεύμα και χειραφετημένες σχέσεις!
Η πρωτοτυπία θα ήταν για παράδειγμα η ευχέρεια διοργάνωσης «αθλητικών πανηγυριών» στα μέτρα τους, δηλαδή ένα συναπάντημα, άσχετα από εθνικότητα, γλώσσα, θρησκεία, γένος και ηλικία, σε ένα κοινό χώρο.
Η ιδέα μιας διοργάνωσης αθλητικού πανηγυριού από νέους έγκειται κυρίως στην ωριμότητα εκπαιδευτικών (όχι μόνο γυμναστών!), οι οποίοι διαθέτουν την ετοιμότητα και ικανότητα να εμπνέουν και να υποβοηθούν στην ολοκλήρωση μιας τέτοιας προσπάθειας.
Ένα τέτοιο γεγονός μπορεί να αποτελέσει πόλο έλξης για πολλούς, οι οποίοι έτρεφαν και τρέφουν μια συμπάθεια στη «κοινωνική άθληση», όπου δεν θα υπάρχουν ρεκόρ και δεν θα δίνονται έπαθλα.
Μέσα στους στόχους τέτοιου είδους διοργάνωσης είναι προπάντων:
• Η μετάδοση κάποιων βασικών αρχών, όπως η ισότιμη συμμετοχή, η τήρηση των κανονισμών, η άμιλλα χωρίς η νίκη να είναι το παν.
• Η αναγνώριση και η επιβράβευση των ωραίων προσπαθειών όλων των συμμετεχόντων.
• Η ενθουσιώδης συμμετοχή στην προσπάθεια, χωρίς η ‘ήττα’ να τους επηρεάζει αρνητικά.
• Η ενεργοποίηση όλων των μαθητών ανεξαιρέτως αθλητικών εμπειριών προκειμένου να συνεισφέρει ο καθένας συμφώνα με τις ικανότητες του στην επιτυχία του εγχειρήματος.
Οι νεότεροι καλούνται να κατανοούν το πνεύμα σύστασης μιας οργανωμένης εκδήλωσης, όπου θα είναι συντελεστές αλλά και πρωταγωνιστές στο γήπεδο. Μια από τις προϋποθέσεις είναι η διδασκαλία αθλητικών κανονισμών σε μαθητές από έμπειρους διαιτητές, ώστε να γίνει βίωμα η δυσκολία στην εποπτεία ή τέλεση ενός αγώνα.
Άξια αναφοράς θεωρείται η επιτυχία της ‘μπασκετικής’ διοργάνωσης (camp) το προηγούμενο καλοκαίρι στην Άρτα, ώστε να γίνει αφορμή να προβληματιστούμε γύρω από το θέμα εξοικείωσης των νέων με αθλητικούς χώρους προκειμένου να καταστούν ένας προσφιλής προορισμός ενάντια στην μονοτονία της καθημερινότητας τους.
Η συγκρότηση μιας επιτροπής διοργανωτών που θα απαρτίζεται κυρίως από νέους, είναι μια ιδιαίτερη ευκαιρία ορθής διαχείρισης και αξιοποίησης, αλλά και προστασίας - από ανάρμοστες συμπεριφορές - της υπάρχουσας υποδομής, δηλαδή είτε πρόκειται για διαθέσιμους σχολικούς χώρους είτε για δημόσιες αθλητικές εγκαταστάσεις, κάποιο κεντρικό δρόμο, δημόσιο πάρκο κλπ. Κατά συνέπεια αυτό γεννά την αίσθηση υπευθυνότητας στη διατήρηση της δημόσιας περιουσίας, η οποία είναι και κτήμα τους.
Ως κατακλείδα του θέματος αυτού θα μπορούσε να επιλεγεί η προοπτική να αντιμετωπιστούν στο μέλλον με τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο ακόμη και κάποια θεσμικά προβλήματα ή ακόμη να τεθεί η βάση για μια καλύτερη αθλητική πολιτική.
Χρυσόστομος Κακαριάρης
|
|
|
|
|
